ခ်စ္သူ႕ကမ္းေျခ

ခ်စ္သူ႔ကမ္းေျခ


မင္းရွိရာေသာင္ကမ္းကုိ
တလိမ္႕ခ်င္းလာေနရတဲ႔
လႈိင္းကေလးပါ


ပင္လယ္ကဗီြးပင္ေတြလုိ
မင္းရယ္သံလြင္လြင္နဲ႕လွပေနခဲ႔


မုိးသားေတာအုပ္ျပာျပာထဲ
အမွတ္မဲ႔ ေရးျခစ္ခဲ႕မင္းနာမည္ .....


မုန္တုိင္းမက်ခင္
ပင္လယ္ ရင္ခြင္မွာလူးလိမ္႔
မင္းအရိပ္တစုံတရာကုိ
စင္ေရာ္ေတြ အစာေမွ်ာ္သလုိ ငါေမွ်ာ္ေနခဲ႕တယ္ .....။




ေမာင္ဖုန္းျမင္႔ (၀၂.၀၇.၂၀၀၉)

(ဓါတ္ပုံ - အင္တာနက္)

ဒုိင္ယာရီ

ဒုိင္ယာရီ


ႏွစ္ခ်ဳိ႕စကားလုံးမ်ား
သုိမွီး သိမ္းဆည္းထားခဲ႔ရာ အရပ္္

တခါ..တခါ
ငါ႔အိမ္ယာ ကုိ ငါ ျပန္ေနက်လမ္းေလး

ခ်စ္ျခင္းမ်ားႏွင္႔
နင္႔ေနေအာင္ေလးခဲ႔ေသာ
ေသတၱာ

အလြမ္း ၊ အိပ္မက္ ၊ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မ်ား
တကန္႔စီ ပ်ဳိးခဲ႔ရာ ဥယ်ဥ္

အသံေၾကာင္ ဂစ္တာတလက္နဲ႔
အခုထိ ေအာ္ဆုိလုိ႔ မရေသးတဲ႔ သီခ်င္းေတြ

နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေနတဲ႔
မ်က္နွာစာမွာ က်ဳိးပဲ႔ ေၾကပ်က္
ေသြးစိမ္းေတြထြက္ေနတဲ႔ ဒါဏ္ရာနွင္႔
ေခၚေနမိတဲ႕အသံဟာ
ဘဝဂ္အထိ ညံေနေရာမယ္


ေမာင္ဖုန္းျမင္႔
(၂၈.၀၆.၀၉)

ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ကဗ်ာေတြကေနစလုိက္ရေအာင္ ...

ေျပာရမယ္ဆုိရင္
ကဗ်ာေတြကေနစလုိက္ရေအာင္ ...

တုပ္ေကြးမိေနတဲ႕ကမၻာထဲ
ကုိယ္႔ဒူးေခါင္း ကုိယ္ပုိက္
ငုတ္တုတ္ငုိက္ေနတုန္း
ကဗ်ာေတြက အုပ္ဖြဲ႕ပ်ံသန္းၾကတယ္

ကမၻာက ဘယ္အထိဆက္သြားမွာလဲ
ကဗ်ာကေတာ႔
ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး မုိးတိမ္တခုလုိ ေမ်ာလြင္႔လုိ႔

ကဗ်ာနဲ႕မုိးလင္း
ကဗ်ာနဲ႕မုိးခ်ဳပ္
ရွင္သန္ျခင္းေတြ ရႈိက္သြင္းထားလုိက္ရတဲ႔
ကဗ်ာေတြရွိတယ္
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ႔
ျမဳိ႕ၾကီး ၊ ျပၾကီး ဆန္ဆန္
ကေဖးထဲမွာ အိေျႏၵရရထုိင္လုိ႔
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
အလြမ္းေတြဖူးေနေအာင္ပန္ျပီး
ညေနခင္းမွာ
လမ္းသလားေနၾကတယ္
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
နာဇီအလံကုိ အက်ႋီခ်ဳပ္ဝတ္
စစ္သူၾကီးဆန္ဆန္..ရဲရင္႔လုိ႔
တခ်ဳိ႕ ကဗ်ာေတြက
ျဗဟၼာဘုံကျဗဟၼာၾကီးေတြလုိ
ရုပ္သက္သက္ ၊နာမ္သက္သက္
တည္ရွိေနၾကတယ္
တခ်ဳိ႕ ကဗ်ာေတြက
ဝါဒေပါင္း တေထာင္
အာဂုံေဆာင္လုိ႔
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔
တည္ခင္းေရာင္းခ်ၾကျပန္တယ္
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
ဟုိတယ္ထဲမွာ
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
ရာသီစာ
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြႏွင္႔
ကၽြန္းတခုလုံးကုိပတ္လုိ႔
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
မခ်ိမဆန္႔ ေအာ္ညည္းေနေပမဲ႔
သူ႕အတြင္းသားက နႈးညံေနတယ္
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
သူ႕ကုိ စိတ္မဝင္စားတဲ႔လူေတြကုိ
သူက ..ျပန္သနားတယ္
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက
လူသားရဲ႕ အဆုံးနဲ႕အစကုိ
ေသခ်ာ ေစာင္႕ၾကည္႔ ေလ႔လာေနတယ္
္႔
တခ်ဳိ႕ ကဗ်ာေတြက.....
...................
.............
.........
တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက....


ေျပာရမယ္ဆုိရင္
ကဗ်ာေတြကေနစလုိက္ရေအာင္

ုိ႔
ေမာင္ဖုန္းျမင္႔

အရုဏ္ဦးၾကယ္

မင္းဟာ
အေတာက္ပဆုံးၾကယ္ကေလး
အရုဏ္ဦးျပာျပာထဲမွာ


ငါတုိ႔အထက္မွာ
ငါတုိ႔ၾကားမွာ
ဗီးနပ္စ္


ဂ်ဳပီတာလုိ
ငါတုိ႔အျမတ္တႏုိးေငးေနရ ။


ေမာင္သစ္မင္း
(The Beatles ေတးဂီတအဖြဲ႔ဝင္ ေတးေရးဆရာ ၊ ကဗ်ာ
ဆရာ Paul Mc Cartney ရဲ႕ Dawn Star ကုိျပန္ဆုိသည္ )

( ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ မဂၢဇင္း အတြဲ ၂၃ ၊ အမွတ္ ၂ ၊ ေဖေဖၚဝါရီ ၊ ၂၀၀၇ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္ ။
အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင္႔ မူရင္း ပုိင္ရွင္ဆီမွ ခြင္႔ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံႏုိင္ျခင္းမရွိခဲ႔ပါ ။ )

ခါခ်ခံလုိက္ရတဲ႔ မုိးစက္ပြင္႔ေတြ

မင္းႏႈတ္ခမ္း....နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚက
ကၽြံက်လာတဲ႔ စကားလုံးေတြနဲ႔
ငါ႔ .. ျမဳိ႕ရုိး သိမ္းပုိက္ခံလုိက္ရတယ္ ..



ခရမ္းႏုေရာင္ေလး ေရ ...
ငါ႔ကုိ ေဘာလုံးတလုံးလုိ
သိမ္းက်ဳံး ကန္ထုတ္ လုိက္ပါ
ၾကဳိးျပတ္သြားတဲ႔ စြန္တေကာင္လုိ
ေလႏွင္႔ အတူ လႊင္႔ထားလုိက္ပါ
ျပီးေတာ႔ ...
အသုံးမလုိေတာ႔တဲ႔
လက္သည္းဆုိးေဆးခြံ တခုလုိ
သင္႔ေတာ္ရာမွ စြန္႔ပစ္လုိက္ပါ.....



တကယ္ေတာ႔ ... ငါဟာ
ေအးခ်မ္းေစခ်င္တဲ႔ ..ေစတနာနဲ႔
မင္းပခုံးေပၚ က်လာမိတဲ႔ မုိးစက္ပြင္႔ေလးပါ ကြယ္
အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္တယ္ဆုိရင္
အသာအယာ ခါခ်လုိက္ပါ
မင္းလက္ဖဝါးေလးနဲ႔
ထိေတြ႔ခြင္႔ ရဖုိ႔
ငါကေတာ႔ ခဏ ခဏ
ရြာခ်ေနရ ဦးမွာပါ ..... ။





ေမာင္ဖုန္းျမင္႔

ဇတ္ညႊန္း

ဘဝေတြ တန္းစီ ေရးခ်လုိက္ရုံနဲ႔
ဇတ္ရွိန္က ဒီေလာက္တက္လာမွာမဟုတ္ဘူး
ထုံးစံ အတုိင္းဆုိ
ဒီဘူတာမွာ ရပ္မယ္
ဒီဆိပ္ကမ္းမွာကပ္မယ္
နံရံေပၚမွာ ေသနတ္ခ်ိတ္ထားတာျပရင္
တေနရာရာမွ ပစ္ကုိ ပစ္ျပရေတာ႔မယ္
မီးဖ်တ္ကနဲ ပ်က္သြားမယ္
မီးျပန္လင္းလာရင္
အခန္းထဲမွာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနမယ္
လူေတြက ျပီးျပီးေပ်ာက္ေပ်ာက္
ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၾကမယ္
ဘုရားသခင္ ေမ႔ေလွ်ာ႔ေနတဲ႔
လမ္းမရွည္နဲ႔ ညဳိညစ္ညစ္ေျခေထာက္ေတြ
သူတုိ႔ကုိထမ္းပုိးထားလုိက္တဲ႕
ရာဘာေနာက္ျမီးျပတ္ ဖိနပ္ေတြ
အိမ္ယာထူေထာင္ခြင္႔ေလးေတာင္
မရရွာၾကတဲ႔ ေလလြင္႔ျခင္းေတြ
သံဆူးၾကဳိး အထပ္ထပ္ ရစ္ပတ္ခံထားရတဲ႔
ဝင္းပ ၊ သန္႔စင္ေနတဲ႔ မ်က္ႏွာေတြ
ပရီးမီးယားလိဂ္ထဲ ေခါင္းစုိက္က်ေနလုိ႔
ဆြဲထုတ္ ကယ္တင္ထားရတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြ
စစ္ေအးေခတ္လက္က်န္
ေခါင္းညိမ္႔ ၊လွ်ာလြဲထားတဲ႔ အယူအဆေဟာင္းေတြ
ဘုရား တ, ေနရတဲ႔ အျပန္အလွန္ စကားေျပာသံေတြ
ဟုိဘက္ကမ္းမွာ ဘယ္လမ္းက သာမလဲ
ကုိယ္႔ဘာသာကုိယ္ မွန္းဆၾကည္႔လုိက္ေတာ႔
ဒီဇတ္ညႊန္းထဲက
မလုိတဲ႔အပုိဒ္ေတြကုိ ျဖဳတ္လုိက္ႏုိင္ပါသည္
တကယ္ေတာ႔
ငါ႔ဘဝေလး ေခ်ာက္ကမ္းပါးထဲက်ဘုိ႔ လက္၂ လုံးအလုိမွာ
ငါ႔ကုိယ္႔ ငါက ကယ္တင္လုိက္ျခင္းသာျဖစ္တယ္ .....။



ေမာင္ဖုန္းျမင္႔
္

အမွတ္မထင္ျခစ္မိေသာ စိတ္ေကာက္ေၾကာင္းမ်ား

ေလထုက ေလးလံ ၊ သိပ္သည္း
နာရီေတြ အိတြဲက်တဲ႔ ေန႔ေတြ ႏွင္႔
ျမဳိ႕ျပရဲ႕ ေတာနက္ထဲ
အူသံေတြ ေတာထ
အႏၶ တုိ႔ရဲ႕ မုိက္မဲမႈက
၃၁ ဘုံလုံး အပုိင္စားရတဲ႔
မ်က္ႏွာေပါက္မ်ဳိးပ


ဒီတေႏြ
"ေမ" ဟာ အပူဆုံးပဲ
အေနာက္ေတာင္ မုတ္သုတ္ေလတုိ႔
ဒုန္းစုိင္း မဝင္ေရာက္လာမွီ
ခင္းက်င္းျပထားတဲ႔ အေရျပားေတြ
အေျပး ၊အလႊား ရုတ္ရ ဦးမယ္


ဗလာက်င္းေနတဲ႕
စိတ္ေတြကုိ ေလွ်ာ္ဘုိ႔
ဒီႏွစ္ မုိးဦး ေကာင္းပါေစ
အိပ္တန္းျပန္ တိမ္အုပ္ေတြကုိ
ဖမ္းဆုတ္ ကုိင္ထားလုိက္ပါ


ဒါဏ္ရာျပင္းလုိ႔
ဥတု ၃ ပါးစလုံး
မီးထေတာက္ ျပေနရတာပါ
အမွန္တရား ရဲ႕ မ်က္ႏွာစာ တဖက္ကုိ
က်ားနာ တေကာင္ရဲ႕ လက္သည္းနဲ႔
ကုတ္ဖဲ႔ ၊ ဆြဲျဖဲ ပစ္ခ်င္ေနမိတယ္ ...။



ေမာင္ဖုန္းျမင္႔

ေငးမိတဲ႕ ႏွစ္ေတြ

ရုိးျပတ္ေတြ ျပည္႔ေနတဲ႕ လယ္ကြင္း
အရိပ္ က အရိပ္ကုိ ျပန္ေမွ်ာ္ေန
ဆည္းဆာေတြ ရင္႔မွည္႔ ကုန္ျပီလား
"ခုအခ်ိန္
အေမ
ဘာေတြမ်ား ခ်က္ေနမွာပါလိ္မ္႔" .....




အရင္ ႏွစ္က လမ္းေဟာင္းေတြဘက္
ျပန္ေစာင္းၾကည္႔မိ
ေျခေထာက္နဲ႕ လမ္းေၾကာင္း
သဟဇာတ ျဖစ္ .. မျဖစ္
စိတ္လုိလက္ရ ရွိ .. မရွိ
ဦးေခါင္းကုိ ဆတ္ကနဲ
ညိမ္႔ .. မညိမ္႔
တီရွပ္ အျဖဴေလး တထည္
စြန္းထင္း ေပက်န္ေနရစ္တယ္ ...




ေမးခြန္းေတြ ေမးတတ္တဲ႕
" လွ်ာ " ကုိ ျဖတ္မယ္
" ငါ " ကုိ ျဖတ္တယ္
မ်က္ရည္ သုတ္တတ္တဲ႕
" လက္ " ေတြကုိ ျဖတ္မယ္
အတိတ္ ကုိ လာလာ လႈပ္တတ္တဲ႕
"ခံစားခ်က္ ၾကဳိးေလးပါ ျဖတ္မွ ျဖစ္မယ္ "

ေမာင္ဖုန္းျမင္႔

ေဆာင္းခုိငွက္ကေလး

က်ေနာ္႔ေဆာင္းခုိငွက္ကေလးပါ...
ေႏြဦးကုိ အေျပးအလႊားၾကဳိဖုိ႔
ိ႔ သူပ်ံသန္းထြက္ခြာသြားတယ္ ။


လျခမ္းပဲ႔ေလးကုိပဲ ထုိင္ထုိင္ေငးေနမိ ...
အရုိးျပဳိင္းျပဳိင္းက်ေနတဲ႔
သစ္ကုိင္းအုိၾကီးေတြေတာင္ ငုိတယ္ ။


အမွတ္မရွိပါဘူး...
ေဆာင္းခုိလာတာမွန္း သိရက္နဲ႔
ဧည္႔ဝတ္ေက်ပြန္မိတာပါ ။

အမွတ္မရွိပါဘူး...
ျမစ္ေရတုိးမယ္မွန္း သိလုိ႔
တာေဘာင္ မဖုိ႔မိတာပါ ။

အမွတ္မရွိပါဘူး...
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေအာင္
မီးပြားေလးတစ အခ်ခံလုိက္ရတာပါ ။


အမွတ္မရွိပါဘူး ...
ဖ်တ္ဖ်တ္လူးေအာင္
အခူးအေျခြခံလုိက္တာပါ ။

အမွတ္မရွိပါဘူး ...
အိမ္မက္ဦးကုိ အရူးလုပ္ခံလုိက္ရလုိ႔
ဖုံးမည္သံၾကားတုိင္း
ေခါင္းေထာင္ၾကည္႔မိတာပါ ။

စိတ္မရွိလုိက္ပါနဲ႔ ...
ကာလသုံးပါအလြန္
အစြန္းေရာက္စိတ္ကုိ မ်ဳိဘုိ႔
ကီးဘုတ္ေလး တေခ်ာက္ေခ်ာက္ရုိက္
လူေျခတိတ္တုန္း ေအာ္ဟစ္လုိက္မိတာပါ


ေမာင္ဖုန္းျမင့္