Saturday, January 31, 2009

ေရေမ်ာ ၊ ကမ္းတင္ ရက္စြဲမ်ား ....။

http://www.loanswithrob.com/Clipart/Home



ငါးတစ္ေကာင္ကုိ
အေၾကးလွန္ သလုိမ်ဳိး
အထုပတၱိ တစ္ခုလုံးကုိ
အေၾကးလွန္ ခ် ပစ္လုိက္တယ္ ............။

ျပန္ရစ္ၾကည္႔ ေနစရာ မလုိဘူး
ေကာင္းခန္း ေတြ႕တာနဲ႕
ဘဝကုိ Pause ခလုပ္သာနွိပ္လုိက္.........။

ေန႕ရက္ေတြ အကုန္လုံး
လြင္႕စင္.....................
ျပန္႔က်ဲ......................
ရင္ေခါင္းက ခြဲျပီး
ဆားသိပ္ထားခဲ႕တာေတာင္
ညီွနံက ျပင္းခ်င္ေသးတယ္..................။

အစီအစဥ္ မက်ဘူး......
စနစ္တက် မရွိဘူး.......
သီအုိရမ္ေတြနဲ႕
ပုံေသနည္းမဆန္ခဲ႕ဘူး
အကြက္ေကာင္း မေရႊ႕တတ္တဲ႕
စစ္တုရင္သမားတစ္ေယာက္လုိ
သေရ ပြဲျဖစ္ဘုိ႕
အပ္ကြက္ပဲ ေမွ်ာ္စရာရွိခဲ႕.....................။


ဒုကၡေတြနဲ႕ စုံလုံးကန္းေနတာေတာင္
ဂမၻီရ ဆန္ခ်င္ေနေသးတယ္ ......... ။

ၿပီးမွ.............
အလံျဖဴ တစ္လက္ေထာင္တယ္
မီးခုိးအူျပီး အခ်က္ျပမယ္ ......
ၿပီးေတာ႕........
" Please Help Me " !!!
" S . O . S "
" မုိးနတ္မင္းၾကီး ကယ္ပါ " ......
ဘာသာစကား ၆ မ်ဳိးနဲ႕စာေရးျပီး
ပုလင္းထဲထည္႕
ပင္လယ္ထဲ ေမွ်ာခ်လုိက္ေတာ႕တယ္ .........။

လႈိင္းေတြက ကမ္းျပန္ပုတ္ေတာ႕
ေသာင္ေျခရင္းမွာ
ပုလင္းေလးခမ်ာ သဲေတြဖုံးလုိ႕...............

ဒီလုိနဲ႕ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ကၽြန္းေမ်ာ ေပၚမွာ ........
ငါ ........ ....... .. ။

Thursday, January 29, 2009

ဖိနပ္အေရာင္းသမားေလးရဲ႕ အေတြးမ်ား.....

http://armedia.com.googlepages.com/header_shoes.gif




သူ႕ကုိ ပါတ္တုိင္း အလုပ္ကေလးတစ္ခု ရွိသည္ လုပ္မည္လား ဟု သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေမးေတာ႕ လုပ္မည္လုိ႕ပဲ အလြယ္တကူ တုံျပန္လုိက္သည္ သူ႕မွာ ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မ်ားမ်ားစားစား မရွိေတာ႕ အခုလုပ္ရသည္႕ အခ်ိန္ပုိင္းအလုပ္ေလးမွမလုပ္လွ်င္ စားေရး ၊ ေသာက္ေရးက အခက္အခဲ ျဖစ္လာေနျပီ ဆက္လက္ ရပ္တည္ႏုိင္ဘုိ႕က မလြယ္ကူေတာ႕ေခတ္စကား နဲ႕ ေျပာရလွ်င္ ဂိန္ေနတာၾကာျပီ ျဖစ္သည္ ။

သူ႕အလုပ္က ဖိနပ္ေရာင္းဘုိ႕ပင္ ျဖစ္သည္ ၊ အခုလုိ ေဆြမ်ဳိးေပါက္ေဖာ္ေတြရဲ႕ နွစ္ကူးအခါသမယမွာ ဖိနပ္ စက္ရုံမ်ား၏ ကုိယ္စားလွယ္တစ္ဦးမွ ပရုိမုိးရွင္း ျပဳလုပ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။ အျမဲတမ္းေတာ႕ လုပ္ေလ႔မရွိ တႏွစ္တြင္ ၂ၾကိမ္သာလုပ္သည္ ေပးသည္႕ လုပ္အားခက မဆုိးဘူးလုိ႕ေျပာလုိ႕ရသည္ ေသခ်ာတြက္ၾကည္႔ ရင္ေတာ႕ မတန္ ညဘက္ပါ ေစာင္႕အိပ္ေပးရေလသည္ ။ ဖိနပ္ ဆုိေပမဲ႕ သာမန္ ဖိနပ္မ်ဳိးေတြ မဟုတ္ လူလတ္တန္းစား အမ်ားစု စီးႏုိင္ေသာ ေဈးအသင္႕တင္႕တံဆိပ္မ်ား မွသည္ အေကာင္းစား တံဆိပ္နွင္႕ ျမန္မာေငြေၾကး သိန္းေက်ာ္တန္ေသာ ဖိနပ္မ်ဳိးအထိပါသည္ ။

ေရာင္းမယ္ ဆုိေတာ႕လဲ ေရာင္းေပါ႔ စျပီး ျပင္ဆင္ ခင္းက်င္းေတာ႕ ဘာမွျပသနာမွ မရွိ.. ေရာင္းတဲ႕အထိလဲ ျပသနာမရွိပါ ေရာင္းျပီးတဲ႕ အခ်ိန္ထိလဲ ဘာျပသနာမွ မရွိ ၊ ျပသနာ ရွိသည္က သူ႕အေတြးမ်ားပင္ ျဖစ္သည္ ..သူက ေဈးေရာင္းေနတုန္း ဆုိ သိပ္ေတြးေလ႕မရွိ ၊ ေတြးခ်ိန္လဲ သိပ္မရပါ လာဝယ္သူေတြကုိ အေသခ်ာ ရွင္းလင္းေျပာျပျပီး စိတ္တုိင္းက် ေအာင္ ဝန္ေဆာင္မႈေပးရေလသည္ကုိး ၊ ဝယ္သူပါး သည္႔ အခ်ိန္အခါမ်ဳိးနွင္႕ ဝယ္သူျပန္ထြက္သြား သည္႕ အခ်ိန္အခါ မ်ဳိး ဆုိလွ်င္ သူ႕အေတြးေတြက တရစပ္ ဝင္လာတတ္သည္..
အလကားေနရင္း ေခါင္းထဲ ဝင္လာတတ္သည္က ဒီလူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျခေထာက္ေတြနဲ႕ အခုလုိ ဖိနပ္မ်ဳိးက တန္ရဲလား.ဆုိသည္႕ အေတြးပင္ ျဖစ္သည္ ၊ ၿပီးေတာ႕ ေျခေထာက္ေတြဆုိတာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာက္ဖက္ဆုံးမွာ ရွိေနတာ မဟုတ္လား ခုလုိမ်ဳိး တန္ဘုိးရွိ အဆင္တန္ဆာမ်ဳိး ေတြနဲ႕ဆင္ယင္ ဖုံးကြယ္သင္႕သလား တကယ္လုိ႕ ဆင္ယင္သင္႕တယ္လုိ႕ ဆုိရင္လဲ ခုလုိ ဝတ္ဆင္လုိက္ျခင္း ျဖင္႕ ဒီလူ တစ္ေယာက္ဟာ ယဥ္ေက်းမႈ ပုိမုိ အဆင္႕ျမင္႕ သြားၿပီ လား၊ လူ႕တစ္ေယာက္ရဲ႕ က်င္႕ဝတ္သိကၡာနဲ႕ ကုိယ္က်င္႕တရားဟာ ဒီလုိဝတ္ဆင္လုိက္ယုံနဲ႕ ပုိမုိ ေကာင္းမြန္သြားခဲ႕ျပီလား ၊ ျပီးေတာ႕ ဒီလုိ ဖိနပ္တစ္ရံနဲ႕ ေလာကဓံေတြ ၾကားမွာ ေျခစုံ မတ္မတ္ရပ္ႏုိင္ျပီလား ဆုိသည္႕ အေတြးမ်ားပင္ျဖစ္သည္ ။

တစ္ခါတစ္ခါ သူစဥ္းစားေနမိသည္က လူတစ္ေယာက္တြင္ ဦးေခါင္းနွင္႕ ေျခေထာက္ ဘယ္ဟာက ပုိအေရးၾကီး သလဲ ဆုိသည္႔ အေတြးပင္ ျဖစ္သည္ ..၊ လူေတြက ဦးေခါင္းကုိ ဆံပင္ပုံ လွလွေလးေတြ ညွပ္ျပီး အလွဆင္ဘုိ႕ ၾကဳိးစားၾကျပန္သည္ .... ဆံပင္မရွိတဲ႕ လူကေတာ႕ ဆံပင္တု တစ္ခုတပ္လုိက္ရုံ သုိ႕မဟုတ္ ဦးထုပ္ တစ္လုံးဝယ္ေဆာင္းလုိက္ ရုံပင္ ဦးေရျပား ေအာက္က ဦးေခါင္းခြံထဲမွာ ဘာေတြ ျဖည္႕တင္းထားၾကျပီလဲ တစ္ခ်ဳိ႕က ကိန္းေသမ်ဥ္းမ်ား နွင္႕ ျပည္႕က်ပ္ေနသည္ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ႕ အေပါင္း၊ အႏႈတ္၊ အေျမွာက္၊ အစား မ်ားမ်ားလုပ္တတ္ေသာ ဂဏန္းေပါင္းစက္မွ ဆားကစ္ျပား မ်ားႏွင္႕ ျပည္႕က်ပ္ေနပါ လိမ္႕မည္..တစ္ခ်ဳိ႕ေသာဦးေခါင္းထဲ တြင္ ငါဟုေခၚေသာ အကၡရာ မ်ားစြာ သံမႈိစြဲထားသကဲ႕ သုိ႕ ျဖစ္ေနပါလိမ္႕မည္ ၊ သူ႕မရဲ႕ ဦးေခါင္းထဲတြင္ေရာ ဘာေတြရွိေနလဲ ....? ..? (က်ေနာ္ ေသခ်ာ မခန္႕မွန္းႏုိင္ဘူး လုိ႕ သူကုိယ္တုိင္ ေျဖပါသည္။ ) အုိင္း စတုိင္း ဦးေခါင္းထဲမွာေရာ...ဘာေတြရွိခဲ႕လဲ .. ဟစ္တလာ ရဲ႕ ဦးေခါင္းထဲမွာေရာ ဘာေတြ ရွိေနလဲ ... ျမဳိ႕မျငိမ္းကေရာ သူ႕ဦးေခါင္းကုိ ဘာလုိ႕ အုတ္တင္ကားေအာက္ ထုိးထဲ႕ လုိက္ရတာလဲ တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ ဦးေခါင္းမ်ားကေတာ႕ ခပ္တင္းတင္းေမာ႕ထားၾကေလသည္ .. တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ႕ မဝံမရဲနွင္႕ ဦးေခါင္းေတြ ေအာက္စုိက္လုိ႕.. တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ ဦးေခါင္းမ်ား က ပုတ္သင္ညဳိလုိ တဆတ္ဆတ္ညိမ္႕ၾက၏...တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ႕ ဆင္တစ္ေကာင္ လုိ ဘယ္ယမ္း ၊ ညာယမ္း ယမ္းခဲ႕ၾကသည္ .. ဦးေခါင္းမ်ားသည္ အမ်ားနားလည္ေသာ ဘာသာစကားတစ္ခု ကုိ ေျပာတတ္ၾကေလသည္ ...သူ႕ကုိယ္တုိင္ကမူ ဦးေခါင္းကုိ လက္တစ္ဖက္ျဖင္႕ ခပ္ဖြဖြ ပြတ္လုိက္သည္ ...။ သိပ္မေတြးေနပါနဲ႕ကြာ မင္းလုိက္လုိ႕ မွီမွာ မဟုတ္ပါဘူး ဆုိသည္႔ သေဘာျဖင္႔ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္၏ ဦးေခါင္းကုိ က်ီစယ္လုိက္သလုိမ်ဳိး ျဖစ္သည္ ....။

တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ သူ႕လက္က ရင္ဘတ္ေပၚ ေလ်ာဆင္း သြားသည္ ဘယ္ဘက္ ရင္အုံ ေပၚ အေရာက္ ဖ်တ္ကနဲ ရပ္တန္႕ သြားေလသည္ ..အလုိ ...သူ႕ နွလုံးသား ေတြ ဆတ္ဆတ္ ခုန္ေနပါလား... ထုိမွ တစ္ဆင္႕ ရွင္သန္ေနျခင္း ႏွင္႔ နွလုံးသားမ်ား ဆက္စပ္မႈကို ေတြးမိျပန္သည္ ။နွလုံးခုန္သံေတြက ကေရာ ဘယ္လုိသေဘာလဲ ခုန္ေနရုံ သက္သက္ပဲလား...သူတုိ႕ရဲ႕ခုန္ျခင္းေတြက ဘာအဓိပၸါယ္ ရွိခဲ႕လဲ.. ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ ျမင္လုိ႕ ခုန္တာထက္ေတာ႕ ပုိမုိ အဓိပၸါယ္ က်ယ္ဝန္းပါလိမ္႕မည္ .. ။

ဒါဆုိရင္ မာသာထရီစာရဲ႕ ရင္ခုန္သံကေရာ ဘယ္လုိမ်ဳိးပါလိမ္႕ .... ဟီရုိရွီးမား ကုိ အဏဳျမဴဗုံးခ်ခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္မွာ အဲ႕ဒီ ေလယဥ္မႈးဟာ ဘယ္လုိမ်ားရင္ခုန္ေနခဲ႕ပါလိမ္႕ .. ၊ နုိဘယ္လ္ဆုေတြ တီထြင္ေပးအပ္ခဲ႕တဲ႕ အဲ႕ဖရက္ႏုိဘယ္လ္ ကုိယ္တုိင္က ဒုိင္းနမုိက္ကုိ ဘယ္လုိ ရင္ခုန္သံနဲ႕မ်ား ခရီေရးတစ္ဗ္ လုပ္ခဲ႕ပါသလဲ ... ပါဘလုိ ပီကာဆုိ ကေရာ ဘယ္လုိမ်ဳိး ရင္ခုန္လဲ ၊ သူ႕ရင္ေသြးေတြကုိ သူရင္ခြင္ထဲမွာပဲ ျမဳပ္ႏွံစေတး လုိက္ရတဲ႕ ခ်စ္ေသာဧရာဝတီ ရဲ႕ ရင္ခုန္သံကေရာ ..၊ ဂစ္တာသမား တစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံကေရာ....ေသခ်ာတယ္ လူသတ္သမားေတြထက္ေတာ႕ ပုိမုိျငိမ္႕ေျငာင္းေနမွာ အမွန္ပဲ ......။

ထုိေန႕မွ စ၍ သူ အေသအခ်ာ ဆုံးျဖတ္ မိေလသည္ ...ဟုတ္တယ္ လူတစ္ေယာက္မွာ ရင္ခုန္သံဟာ အေရးအၾကီးဆုံးပဲ ..အသက္ရွင္ ေနထုိင္ဖုိ႕ တင္မကဘူး အေသအခ်ာ အမွန္အကန္ဆုံးလမ္းစဥ္နဲ႕ ရင္ခုန္ေနတဲ႕လူသား တစ္ေယာက္ဟာ ေလာက မွာအၾကီးအျမတ္ဆုံးပဲ ျဖစ္တယ္ ....။

ထုိ႕ေနာက္ သူသည္ သူ၏ဦးေခါင္းအတြက္ ဖိနပ္ ၃ရံ ၊ ေျခေထာက္မ်ား အတြက္ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ ေကာင္းေကာင္း တစ္ဗူးဝယ္ယူကာ သူ႕လက္အစုံ ျဖင္႕ သူ႕ႏွလုံးသားမ်ားကုိေထြးေပြ႕ လွ်က္ ေလာကကလမ္းမ်ားေပၚသုိ႕ ခရီးထြက္ခဲ႕ေလသည္ ....။
ဖုန္းျမင္႕

Monday, December 29, 2008

စံပယ္ျဖဴေတြပြင္႔ခဲ႕ျပီးေနာက္ ............။


(သရုပ္ေဖာ္ပုံကုိ ေအာက္ပါလင္႕မွ ယူပါသည္ http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/0/15000/images/jusmin2.JPG)

ညီမေလးေရ.......
မင္းေခါင္းထက္ က စံပါယ္ျဖဴ လွလွေတြ
အျမဲတမ္း ေမႊးျမပါေစကြယ္....... ။

ေဟာဒီလုိ ကြန္ကရစ္ ေတာနက္ထဲ
လူသား နံရုိးနဲ႕ ဖန္ဆင္း ထြင္းထုထားတဲ႕
ငါ႕ဂစ္တာကုိ ျမဳပ္ႏွံထား ခဲ႔လုိက္တယ္.....။

ငါတုိ႕ ဟာ ၂၁ ရာစု အရီနာ ကြင္းထဲက
ဂလက္ဒီေရတာေတြ မဟုတ္လား.....
ငါတုိ႕ကုိယ္တုိင္
ဓါးတစ္စင္း လုိအထပ္ထပ္ေသြးခဲ႕ၾကရ
နည္းပညာေတြကုိ ဇက္ၾကဳိးခ်ဴပ္
ဘဝေျပးလမ္းမွာ ဒုန္းေျပးႏိုင္ေအာင္
ပ်ံသန္းၾက ၊ေဖာက္ထြက္ၾကရ
တေတာလုံး ေထာင္းလေမာင္းထ ေအာင္
ရုန္းခဲ႕ၾကရတာ မဟုတ္လား......။

ေမာေနတယ္ ဆုိေပမဲ႕ လဲ
သက္လုံေကာင္းေအာင္ထိန္းထား
သက္ျပင္းခါးခါးေတြ မခ်မိပါေစနဲ႕ကြယ္....။

ျပင္သစ္ေတြက ေရနံေတြလုိခ်င္ ျပီး.....
တရုတ္ေတြက လမ္းမေတြ လုိခ်င္ သတဲ႕
ငါတုိ႕ကုိယ္တုိင္ လုိေနတာက
ပ်ံသန္းခြင္႕ေလးပါပဲ........
ညီမေလးရယ္......။

ငါတုိ႕ဟာ ျငိမ္သက္လုိ႕
ငါတုိ႕ဟာ တိတ္ဆိတ္လြန္းေနခဲ႕ရတယ္............။

ညကလပ္ ၊ကာရာအုိေက ၊အႏွိပ္သည္ ၊ ဘားျပာမယ္
ဒါေတြနဲ႕ေတာ႕
ဘဝ ကုိ မဖလွယ္လုိက္နဲ႕ကြယ္
ရိကၡာ အမွားေတြထက္
သိကၡာ တရား က ပုိၾကီးမားခဲ႕
ပလတ္စတစ္ ပန္းကုံး အတုေတြထက္
စံပါယ္ျဖဴေလးေတြက ပုိေမႊးပါတယ္.................။


ညီမေလးေရ......
မင္းေခါင္းထက္ က စံပါယ္ျဖဴ လွလွေတြ
အျမဲတမ္း ေမႊးျမပါေစကြယ္ .....................။


ေမာင္ဖုန္းျမင္႕

Thursday, December 4, 2008

ဒီဇင္ဘာ အတြက္ စာ....။

ဘာလုိလုိနဲ႕ ..ဒီဇင္ဘာေတာင္ေရာက္လာျပီပဲ အကုိၾကီးေရ.....မသိလုိက္မသိဘာသာနဲ႕ပဲ ဒီဇင္ဘာရဲ႕ အလယ္ေခါင္ တည္႕တည္႕ ရပ္ေနမိသား ျဖစ္ေနပါလား...။ဒီမွာေတာ႕ ႏွင္းေတြ မက်ဘူးဗ်ာ.. ၊ တကယ္တမ္း ေတာ႕လည္း ႏွင္းေတြက်ေနတာထက္စာရင္ ျမဴမႈန္ေလးေတြ ဆုိင္းေနတာမ်ဳးိ ကုိ က်ေနာ္က ပုိၾကဳိက္တာ......။ အကုိၾကဳိက္တဲ႕ အဆုိေတာ္ၾကီး ခင္ဝမ္းရဲ႕ ``ျပည္မွေဆာင္း`` ထဲကလုိေပါ႔ တစ္ေလာကလုံးမွာ ခရမ္းေရာင္ နွင္းမႈန္ေလးေတြနဲ႕ဆုိေတာ႕ ..ဘယ္ေလာက္ ေတြး လုိ႕ေကာင္း ေငးလုိ႕ေကာင္းလုိက္ မလဲေနာ္ .. ။


က်ေနာ္နဲ႕ အကုိေတာင္ မဆုံျဖစ္တာၾကာျပီ .. စာေတြလဲ မေရးႏုိင္ ၊ မေတြးနုိင္တာ ၾကာေပါ႔ .. အေၾကာင္းျပ ရင္ ေလာကဇတ္ခုံ ၊ ဇတ္လမ္း အစုံစုံေပါ႔ အကုိရာ .. ၊ လူ႕ဘဝ အခ်ိန္တုိေလး အတြင္းမွာ လုပ္ခ်င္တာေတြက လဲ မ်ားသား ဗ်ာ၊ အေျခ အေနေပးရင္ အကုိနဲ႕ ေတာင္ ၃၃ လမ္းထဲက လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေလးထဲ မွာ က်စိမ္႕ေလးမွာ ေဆးလိပ္ေလးဖြာျပီး ေတာအေၾကာင္း ၊ေတာင္အေၾကာင္း ၊ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ စကားေဖာင္ဖြဲ႕ ခ်င္ေသးတာ ။ ျပီးေတာ႕ အေခြေလးတစ္ေခြ ေလာက္ လုပ္မယ္ဗ်ာ.. အကုိကုိ႕ပဲ တီးခုိင္းရမွာပဲ၊ က်ေနာ္ကေတာာ႕တစ္ပုဒ္စ နွစ္ပုဒ္ စ ဝင္ေရးတာေပါ႔ ။ လသာသာည ေတြမွာကလက္စီကယ္ ဂစ္တာသမား Edgar Cruz ကုိ ေခၚျပီး ပန္းရည္ဘဏ္တုိက္ သီခ်င္းကို Bohemian Rhapsody တီးသလုိ တီးခုိင္းမယ္ဗ်ာ.. က်ေနာ္တုိ႕က မ်က္စိေလး အသာမွိတ္ ကုိယ္ေတြ ယိမ္းႏြဲ႕ျပီး စည္းခ်က္လုိက္ ၊ နတ္ဝင္သည္ ေတြ နတ္ပူး သလုိ မ်ဳိး စီးေမ်ာၾကတာေပါ႔ ။


လူနဲ႕လူ႕ပတ္ဝန္းက်င္ ဆုိတာကလဲ အျမဲတမ္း ျပသနာ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုရွိတတ္တာမ်ဳိးကလား ၊ လူေတြ အေၾကာင္း ပုိပုိ သိလာရတာလဲ အျမတ္ေပါ႔ ။ က်ေနာ္တုိ႕ ျမန္မာ ဘေလာ႕ရြာ ကေလးမွာလဲ ဟုိးနား ညံစီစီ ၊ ဒီနားညံစီစီနဲ႕ ေပ်ာ္စရာတစ္မ်ဳိးပဲေပါ႔ ဗ်ာ ။( ဒီေကာင္မေလးကေတာ႕ အျမဲတမ္းပြဲဆူ တယ္ဗ်ေနာ္ ..းD ) ေရာက္ေနၾက ၊လည္ေနၾက ဘေလာ႕ေတြနဲ႕ညီအကုိ ၊ ေမာင္နွမ ေတြရဲ႕ ဘေလာ႕ေတြ ၊ ဘေလာ႕ေဖာ္ ၊ ဘေလာ႕ဖက္ ေရာင္းရင္းေတြရဲ႕ ဘေလာ႕ေတြ ကုိေတာင္ မေရာက္နုိင္ မလည္ႏုိင္တာ ၾကာျပီ ၊ အခ်ိန္ အားေလးရရင္ေတာ႕ အျပးအလြား ေရာက္ေအာင္သြားတာပါပဲ .. ေရာက္မိ ၊ ဖတ္မိတယ္ ဆုိရင္ပဲ အခ်ိန္အၾကာၾကီးခြဲ ေနရတဲ႔ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြ ေတြနဲ႕ တဝၾကီး စကားေတြ ေျပာလုိက္ရသ လုိမ်ဳးိ ခံစားလုိက္ရ တာမ်ဳိးပဲ ။

ခုတစ္ေလာ လူေတြရဲ႕ လုပ္ပုံကုိင္ပုံ ျမင္ရတာ အခ်ဳိးမက်ေတာ႕ စိတ္ထဲက က်လိ က်လိ ျဖစ္လာတယ္ ၊ ကုိယ္႕လူေတြကလဲ ကုိယ္႕လူေတြပဲဗ် ေနာ္..။ အကုိေရာ အခုလုိ အေျခအေန မ်ဳိးၾကဳံရင္ ဘာလုပ္မိမလဲ ? က်ေနာ္ထင္ပါတယ္ ... ကဗ်ာ တစ္ပုိဒ္ေလာက္ ေရးရင္ေရး ဒါမွမဟုတ္ ဂစ္တာကုိခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေခါက္ျပီး Rock သီခ်င္း တစ္ပုိဒ္ေလာက္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆုိျဖစ္မယ္ထင္တယ္.. . အကုိေရးတဲ႕ ပုိ႔္စ္တစ္ပုိဒ္လုိ ဘဝဆုိတာတုိတုိေလး ခ်ဳိေအာင္ေနၾက လုိ႕ပဲ ေျပာခ်င္ေတာ႕တယ္ ..။

တကယ္တမ္းက်ေနာ္တုိ႕ေတြဟာ ကုိယ္႕အသားကုိယ္ ကုိက္ဖဲ႕စားသုံးျပီး နာနာက်င္က်င္ ဟစ္ေအာ္ေနၾကတဲ႕လူေတြနဲ႕တူတယ္ ..။ ကုိယ္ေပးခဲ႕သေလာက္ က်ေနာ္တုိ႕ ျပန္ရတာေတြက ဒါဏ္ရာေတြပဲမဟုတ္လား ....။
ဆရာေခ်ာ ေရးခဲ႕သလုိ႔ေပါ႔ အကုိရာ အကုိနဲ႕ က်ေနာ္က လမ္းခ်င္းတူလုိ႕ လူခ်င္း ေတြ႕ၾကတာ ဆုိေပမဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ ရဲ႕ ရစ္ပတ္ေႏွာင္ဖြဲ႕မႈ က ေသးေသးေကြးေကြးမွမဟုတ္တာ .. ကဲလာ က်ေနာ္တုိ႕ေရႊတူးသမားခ်င္း ေက်ာခ်င္းကပ္ထားလုိက္ၾကစုိ႕ ... က်ေနာ္တုိ႕ ရရွိထားတဲ႕ ေျမပုံသုိက္ညႊန္းနဲ႕ ရင္ဘတ္ေတြကုိ တူးဆြ ..... ရတနာေတြ ေဖြရွာၾကမယ္........။
အကုိၾကီး ေရ ကဗ်ာဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႕ လက္ရ သိမ္းပုိက္ထားတဲ႕ ေနာက္ဆုံးခံတပ္ျမဳိ႕ပါပဲ .....က်ေနာ္ကေတာ႕ တစ္လက္မ မွ် ေနာက္ ဆုတ္မေပးႏုိင္ေတာ႕ ပါဘူးခင္ဗ်ာ......................။

( ေရးလက္စ ကဗ်ာေတြ ေနာက္ရက္မွ တင္လုိက္ပါ႔မယ္ ....၊ စိတ္က်ေနတုန္း ဒီဂစ္တာ သမားကုိ ၾကည္႔မိေတာ႕ ခ်က္ခ်င္း fresh ျဖစ္သြား တယ္ .... ။ PS ... ခြင္႕မေတာင္းပဲ အကုိ႕ကုိေျပာျပေနသလုိ ေရးလုိက္တာ ခြင္႕လႊတ္.....:D )

Wednesday, November 12, 2008

စိတ္က် ေဖ်ာ္ရည္မ်ား

စိတ္က် ျခင္းေတြကုိ အရည္ေဖ်ာ္ေသာက္လုိက္
အမွန္ ဆုိတာ အခါးအသီးဆုံး အရာပဲ ..။



ေဆာ႕ကေရးတီး ..ခင္ဗ်ာ...
၂ ပက္ေလာက္နဲ႕ မရေတာ႕ပါ
ခြက္လွ်ံေအာင္ ေလာင္းထဲ႕
တစ္ခြက္ျပီးတစ္ခြက္ေမာ႔မယ္


အရင္လုိ လမ္းအုိလုိက္
စကားပုံ ၾကဳိက္သူေတြ အတြက္ေကာင္းတယ္..။


ဟိန္းလုိက္ ၊ဖိန္းလုိက္
တိမ္းလုိ္က္ ၊ ယိမ္းလုိက္နဲ႕
ရွိန္းဆာယာ ကုိယ္မေပ်ာက္တဲ႕
သၾကၤန္ အေျမာက္ေတြသာမ်ားလာခဲ႕ .....။


ဥဳံခံျပီး မန္းမႈတ္ ၊ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၾကာလည္း
ဒီေက်ာက္ရုပ္က တုပ္တုပ္ေတာင္ မလႈပ္ဘူး



လူအစစ္ေတြက ဂူထဲမွာ
လူအတုေတြက ....ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံေတာ္မွာ.....
စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြကို
ခၽြန္းမအုပ္ႏုိင္ေတာ႕ဘူး..............။



ဒုိင္ယာရီ တစ္အုပ္ဟာ
သူ႕ကုိယ္သူ ခ်ိတ္ပိတ္၊
ေသာ႕ခတ္ အိပ္ေနလုိ္က္ေတာ႕တယ္...။


နႈတ္ဆက္..စာတမ္းမွာ.......
နွစ္ေပါင္း ၂၀၀ ၾကာရင္ နႈိးပါတဲ႕.......။


ေမာင္ဖုန္းျမင္႔










Friday, October 10, 2008

"အခ်စ္ဆုိသည္မွာ"

မွားပါတယ္ ဆရာတြတ္ရယ္ လုိ႔ပဲ ေအာ္လုိက္ခ်င္ေတာ႕သည္ ..။ ဘယ္သူရွိမလဲ ကုိေအာင္သာငယ္
ဆုိသည္႕ ေနာင္ေတာ္ၾကီးပဲ ျဖစ္သည္ သူကေတာ႔ အခုတေလာ အလြန္အမင္းႏုပ်ဳိ တက္ၾကြလြန္းကာ ခံစားမႈ ေတြ အားေကာင္းလြန္းေနေတာ့ မ်က္လုံးကုိ အတင္းပြတ္သပ္ကာ ၾကည့္ေနရသည္ လူမ်ား မွားေန သလား ေပါ႔ေလ ။ သူ႔ပုိစ္ေတြက ေဟာတစ္ပုဒ္ ေဟာတစ္ပုဒ္ ဆုိသလုိ အေတြးေကာင္းေကာင္း အေရးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ လူၾကီးေျခတက္ ၾကီး ပါလားဟ ဟု လက္ ဖ်ားခါရေလာက္ ေအာင္ ထြက္ထြက္ လာတတ္သည္။


အခုလဲလာျပန္ေလျပီ "အခ်စ္ ဆုိသည္မွာတဲ့" သူ႕ဘာသာ ခံစားမႈ အားေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ေရးသြားရုံႏွင့္ အားမရေသး က်ေနာ္ အပါအဝင္ ခင္ရာမင္ရာ ဘေလာ့ဂါေတြကုိ Tag game လုပ္သြားသည္။ သူေရးတာကုိ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ဖ်ားသြားရသည္ စကားလုံး ေျပာင္ေျပာင္ေတြနဲ႔ အႏုပညာေျမာက္ လွပ ေအာင္ ခံစားေရးဖြဲ႔ခဲ႕ေတာ႔ ေနာက္မွလုိက္ေရးရသည္ လူမွာ သူ႔ကုိ မွီဖုိ႕ (က်ေနာ္႔ တစ္ဦးထဲအတြက္ ေျပာတာပါ) ေတာ္ေတာ္ေလး အားထုတ္ယူရေတာ့သည္ ။ က်ေနာ္က လူငယ္ေျခက် ျဖစ္ေနျပီ ထင္သည္။

တကယ္တမ္းေျပာရလွ်င္ က်ေနာ္အေနျဖင့္ Tag တာေတြကုိ သိပ္မေရးခ်င္ ( အင္တာဗ်ဳး မွာ ေမာ္ဒယ္မေလးေတြ ပဲမ်ားသလုိ မ်ားၾကည္႕တာ၊ းD အမွန္ေတာ႔ ကုိယ္႕အေၾကာင္းေတြ ေပၚကုန္မွာစုိးလုိ႔ ) မေရးခ်င္ဘူးေျပာခဲ႕လုိ႕ ခင္မင္ေသာ ဘေလာ႔ဂါ မိတ္ေဆြေလး စိတ္ဆုိးဖူးခဲ႕သည္။ အခုေတာ့ ကုိယ့္ အကုိၾကီးက ေရးခုိင္းေတာ့ ေရးျပီ အကုိၾကီးေရ ( ငုိခ်င္ရက္ေနရက္နဲ႔ လက္တုိ႕ခံရတဲ့ အထိေစာင့္ေနတာဗ်ာ။ )



http://www.danielpadilla.com/db2/00165/danielpadilla.com/_uimages/LoveDuoweb.jpg

" အခ်စ္ဆုိသည္မွာ"

ေလာကမွာ ဧကရာဇ္ ေတြ
မေအာင္ႏုိင္ေသးတဲ့ စစ္ပြဲတပြဲ ျဖစ္သည္...

ေမ႔ေလွ်ာ႔ခံရ ျခင္းမ်ားႏွင့္
တမ္းတ လြမ္းဆြတ္ျခင္းမ်ားကုိ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့သည္

သစၥာရွိ ေက်းကၽြန္ တစ္ဦးလုိျဖစ္ျပီး
ခက္ထန္ တင္းမာေသာ အရွင္သခင္တစ္ဦးလဲျဖစ္သည္

ရုန္းထြက္ လြတ္ေျမာက္ရန္ ခက္ခဲေသာ ဝိဉဥ္ခ်ည္ၾကဳိးျဖစ္ျပီး
အရာ အားလုံးမွ လြန္ေျမာက္ေစႏုိင္ေသာ ေလာက အမြန္လဲျဖစ္သည္

စၾကာဝ႒ာ တံတုိင္း၌ ေရးထုိးထားေသာ အကၡရာျဖစ္ျပီး
သဲေသာင္ျပင္ ထက္ ဖြဖြေရးခဲ႔ေသာ စာလုံးတစ္ခ်ဳိ႕လည္းျဖစ္သည္

တိမ္တုိက္တုိ႔ ကင္းစင္ေသာ ေကာင္းကင္တစ္ခုျဖစ္၍
ၾကယ္ေရာင္ေတြ မျမင္ႏုိင္ေသာ အာကာျပင္ တစ္ခုလဲျဖစ္သည္

တရိႈက္မက္မက္ နမ္းရႈိက္ခဲ့ေသာ ဒါဏ္ရာျဖစ္ျပီး
ေဝဒနာ မခံစားလုိက္ရေသာ ေသျခင္းတရားလဲျဖစ္သည္

အေတာက္ပဆုံး ေနရာင္ျခည္ျဖစ္ျပီး
အခ်ဳိျမိန္ဆုံးေသာ လေရာင္လဲ ျဖစ္သည္

ခုိးဝွက္ ခံလုိက္ရတဲ႕ အိပ္စက္ျခင္းေတြျဖစ္ျပီး
အစားထုိး အေလွ်ာ္ ရခဲ႔ေသာ ကဗ်ာ မ်ားလဲျဖစ္သည္

နာက်င္စြာ အာေခါင္ျခစ္ ေအာ္ဟစ္လုိက္ေသာ ေအာ္သံျဖစ္ျပီး
စိတ္လုိလက္ရ ဟစ္ေၾကြးခဲ႕ေသာ ေတးခ်င္းတစ္ပုဒ္လဲျဖစ္သည္

မသိမ္းပုိက္ႏုိင္ေသးေသာ ျမဳိ႕ေတာ္ တစ္ခုျဖစ္ျပီး
လက္လြတ္ လုိက္ရေသာ တုိင္းႏုိင္ငံ တစ္ခုလဲျဖစ္သည္

ျပန္မေတြးခ်င္ေတာ႕ေသာ အတိတ္တစ္ခု ျဖစ္ျပီး
ယုံၾကည္ေနခဲ႕ေသာ အနာဂတ္ လဲျဖစ္သည္

ရွိသမွ် ခ်ထုိးခဲ႕ေသာ ေလာင္းကစားပြဲတစ္ခုျဖစ္ျပီး
အသန္႔ရွင္း ဆုံး ကစားခဲ႕ေသာ အားကစားပြဲလဲျဖစ္သည္

ဓါတ္ေငြ႕ ကုန္ အရွိန္ေလ်ာ႔ မီးပုံပ်ံ တစ္လုံးျဖစ္ျပီး
ေျမဆြဲအားကုိ ရုန္းကန္ ပ်ံသန္းေနေသာ အာကာသ ယဥ္တစ္စီးလဲျဖစ္သည္

ေဖာ္ျမဴလာ မရွိေသာ ပုံေသနည္းတစ္ခု ျဖစ္ျပီး
ေဈးကြက္ တြက္ခ်က္ ခဲ႔ေသာ ကိန္းေသမ်ဥ္း တစ္ခုလဲျဖစ္သည္

ပိတ္ေလွာင္ ခံခ႔ဲရေသာ ေရအုိင္ေသျဖစ္ျပီး
တားဆီး မရႏုိင္ေသာ ျမစ္တစ္စင္းလဲျဖစ္သည္

ေခ်ာ္ရည္ အျပည့္ မီးေတာင္ေသ တစ္လုံးျဖစ္ျပီး
ဝင္ရုိးစြန္း တန္း၌ ေလာင္ကၽြမ္းခဲ႔ေသာ မီးလွ်ံငယ္လဲျဖစ္သည္

ကႏၱာရ အလယ္က ပိရမစ္ တစ္ခုျဖစ္ျပီး
ပင္လယ္ၾကမ္းျပင္ေအာက္ ျမဳပ္ႏွံထားေသာ ရတနာ သုိက္လဲျဖစ္သည္

ေဆတန္ ၾကည္စားတဲ့ က်ိန္စာျဖစ္ျပီး
ဘရား သခင္ေပးတဲ့ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာလဲ ျဖစ္သည္

သူကုိယ္တုိင္က ဆြံအျပီး ၊သူပူးကပ္ခံရတဲ႕ အရာေတြက အက်ယ္ေလာင္ဆုံး ဟစ္ေအာ္လုိ႔ ေနေလရဲ႕........
သူကိုယ္တုိင္က ထုိင္းမႈိင္းျပီး ၊ သူ႕တမာန္ေတာ္ေတြက ကေတာ႕ အတက္ၾကြဆုံး ျဖစ္ေနျပန္ေရာ.........
သူကုိယ္တုိင္က မူးယစ္ျပီး ၊ သူရဲ႕ ေသာက္သုံးျခင္းခံရတဲ႕ အရာေတြက လန္းဆန္း ေနျပန္တယ္............
သူကုိယ္တုိင္က ေႏွးေကြးျပီး ၊ သူရဲ႕ အမိန္႕နာခံရတဲ႕သူေတြက အလွ်င္ျမန္ဆုံးျဖစ္ေနတတ္တယ္ .......
သူကုိယ္တုိင္က ခ်ိနဲ႕ျပီး ၊ သူ႕ကုိယ္ ခုိလႈံတဲ႕ လူေတြက အင္းအား ေတာင္႕တင္းလြန္းတယ္..........
သူကုိယ္တုိင္က အလ်ား ၊ အနံ မရွိဘူး သူ႕ႏုိင္ငံေတာ္က အကန္႕အသတ္ မရွိ က်ယ္ျပန္႔လြန္းေနတယ္...

သူဟာ ဟီရုိးအင္းနဲ႕တူတယ္ ၊ ဒါေပမဲ႕ သူ႕ရဲ႕ အျမဳိက္ရည္ကုိေတာ႕ ေသာက္သုံးလုိ႕ မဝႏုိင္ခဲ႕ဘူး.........။

ေမာင္ဖုန္းျမင္႔


အခု ဒီ Tag game ေလးကုိ လက္ဆင္႔ကမ္း ခ်င္တာကေတာ႕ ညီေသြးလုိ႕ေခၚတဲ႕ ၾကယ္ဇင္ေသြး ၊ သားထူးနဲ႕
ညမီးအိမ္ ၊ ဖုိးသူေတာ္ တုိ႕ကုိ လက္ဆင္႕ကမ္းလုိက္ပါတယ္ အားရင္ ေရးေပးၾကပါခင္ဗ်ာ ။


Sunday, October 5, 2008

ေပးစာ ေတြ ထဲမွာ




















ေပးစာ ေတြထဲမွာ........
................................
............................... ။


ကမ္းကခြာ သူ သေဘာၤဟာ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ရြက္လႊင့္
ထြက္ခြာႏုိင္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း.....

ၾကည္႔သူမရွိေတာ့တဲ႕
ျပဇတ္တစ္ပုဒ္ကုိ
ရင္ကြဲသူမ်ား ဟုအမည္ေပးခဲ႕ေၾကာင္း.........

အိပ္႕မက္ေတြကုိ
စုိက္လုိက္တာ
ရာသီဥတု နဲ႕
သဟဇာတ မျဖစ္တဲ႕ အေၾကာင္း...........

ပင္လယ္နက္နက္ထဲ
မုန္တုိင္းတုိက္ခံလုိက္ရတဲ႕
ကၽြန္းစုေလး ဆန္ဆန္ျဖစ္ေနရေၾကာင္း........

ရထားမဆုိက္တာ ၾကာေနျပီျဖစ္တဲ႕
ဘူတာရုံေလးဟာ
ေဆာင္းနံနက္ခင္းတစ္မွာ
ေအးခဲေသဆုံးသြားေၾကာင္း..............

အျမင္အာရုံ ကုိ မႈန္ဝါးသြားေစတာ
မ်က္ရည္မ်ား တစ္မ်ဳိးထဲေၾကာင္႕
မဟုတ္ခဲ႕ေၾကာင္း...................

ျမဳိ႕ေဟာင္းေလးမွာ
ရုံတင္ျပတဲ႕
အခ်စ္၊ေသြး၊သၾကား၊လိင္၊ မ်က္လွည့္
ဆုိတဲ႕ဇတ္ကား
လူၾကဳိက္မ်ားခဲ႕ေၾကာင္း....................

အေမာမလုံေတာ့တဲ့
တာေဝးေျပးသမားတစ္ေယာက္ဟာ
တဝက္တပ်က္နဲ႕ပဲ
ႏႈတ္ထြက္သြားခဲ႕ေၾကာင္း...............

အနားသတ္မ်ဥ္း ေၾကာင္းေပၚက
အစက္ အေပ်ာက္ေလးေတြ
ေမွးမိွန္ ေပ်ာက္ပ်က္သြားခဲ့ေၾကာင္း...............

စစ္တုရင္ခုံေပၚက
နယ္ရုပ္ေလးတစ္ရုပ္အျဖစ္
ေပ်ာ္ဝင္ခဲ႕ျပီျဖစ္ေၾကာင္း......................

အိမ္ေဝးေနတဲ႕ ငွက္ဟာ
ဓါတ္ေပါင္းဖုိထဲ မေရာက္ေသးတဲ့
စြမ္းအားျမင့္ သတၱဳျဒပ္စင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း...................

အဲ့ဒီလုိ ညေတြကုိ
ဆြဲဆန္႕ၾကည္႔လုိက္ရင္
ဂလက္ဇီကုိ လႊမ္းျခံဳထားတဲ႕
အေရျပား စစ္စစ္ တစ္ခုကုိ
ေတြ႕ရွိရမွာျဖစ္ေၾကာင္း.................

သတိရျခင္းေတြနဲ႕
ေရးထိုးထားတဲ့ Tattoo ရုပ္ေတြ
ခႏၱာကုိယ္ေပၚမွာ
ျပည္႔ႏွက္ခဲ႕ျပီျဖစ္ေၾကာင္း................

အစရွိသျဖင္႕..............
................................
...............................
ေပးစာ ေတြထဲမွာ.....



ေမာင္ဖုန္းျမင့္

Friday, October 3, 2008

ပထမံ ေမာင္ဖုန္းျမင္႕

ျပန္ေရာက္ ပါျပီ ေမာင္ဖုန္းတစ္ေယာက္ ခရီးထြက္ေနရာက ေန ျပန္ေရာက္ပါျပီ ပထမံ ဆုိလုိ႔လဲ တစ္မ်ဳိးမထင္ ၾကနဲ႕ဦး ေမာင္ဖုန္းရဲ႕ ပထမဆုံးေတြကုိ ေရးမလုိ႕ ခရီးထြက္ ျပီးျပန္လာလုိ႕ ဟုိလုိင္း ဒီလုိင္းပူးျပီး ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားျပီလုိ႕ မထင္လုိက္ၾကနဲ႕ဦးေနာ္ ....ေရာက္ေရာက္ျခင္းမေတာ႕ ပင္ပန္းတာေရာ အလုပ္ရႈပ္ေနတာေၾကာင္႔ပါ ဘေလာ႕ေလး ကုိ လွည္႔မၾကည္႔နုိင္ ေသးဘူးခင္ဗ်ာ ၾကည္႕လဲ ၾကည္႔မိေရာ Tag ထားတာၾကီးနဲ႕ တည္႔တည္႕ တုိးပါေလေရာ အကုိၾကီးကုိေအာင္သာငယ္ ကလဲ မင္းကုိ ငါ Tag ထားတယ္ေနာ္တဲ႕ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေျပာသြားတယ္ ။

သူေရးထားတဲ႕ ပထမဆုံးဆုိတာေတြကုိ သြားဖတ္ၾကည္႕ မိေတာ႕လားလား ပထမဆုံး သူပစ္ဘူးတဲ႕ ေသနတ္က ေအေက 47 တဲ့ ျပီးေတာ႕ Tag ထားတဲ႕ လူေတြကုိ ေရးခ်င္ေရး မေရးခ်င္ေနတဲ႕ ေမာင္ဖုန္း မ်က္ေစ႔ထဲမေတာ႔ ေအေက ၾကီးကုိ ပခုံးမွာထမ္း ဟြင္း ဟြင္း ဆုိတဲ႕ ခနဲ႕ တဲ႕တဲ႕ ရယ္သံနဲ႕ ငါTag ထားတာ ကုိ မေရးလုိ႕ကေတာ႕ ဆုိတဲ႕ သူ႕ပုံစံၾကီး ကုိ ျမင္ေယာင္ မိေတာ႕ ေရးရျပန္ျပီေပါ႔ ( ေနာက္တာေနာ္ အကုိၾကီး းD)

Tag ထားတာက သူတစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ျပန္ဘူး ညီေသြးလုိ႕ ေခၚတဲ႕ ၾကယ္စင္ေသြး
သူကလဲ ကုိယ္ေပါင္ကုိယ္လွန္ေထာင္းျခင္းတဲ႕ သူေရးထားတဲ႕ ပထမဆုံးဆုိတာေတြ ရဲ႕နာမည္။ ျပီးေတာ႕ သူက ေမာင္ဖုန္းတုိ႕ ဂုိဏ္းက ပ်ံက်ားေရး ဝံမင္း မေရးလုိ႕ကလဲ မျဖစ္ျပန္ဘူး ေရးမယ္လုိ႕ ေတြးၾကည္႕ျပန္ ေတာ႕လဲ သက္သာစရာ လမ္းကမျမင္ မေရးလုိ႕ကလဲမျဖစ္ ေသနတ္လဲ ေၾကာက္ရ ၊ဝံမင္းကုိလဲ ေၾကာက္ရ နဲ႕ ေမာင္ဖုန္း တစ္သက္လုံး ဖုံးထားသမွ်ေလးေတြ ကုန္းခါမွေပၚဆုိတာ ျဖစ္ျပီ.. ။

အဲ႕ေတာ့ ကုိယ္႕ကုိယ္ကုိယ္ပဲ အားေပးလုိက္ပါတယ္ ဒီဘဝေရာက္ေနမွ ေမာင္ဖုန္းရယ္ ဘေလာ႕ဂါလဲ လူပါပဲလုိ႕ ..လာပါျပီခင္ဗ်ာ ေမာင္ဖုန္းျမင္႕ရဲ႕ ပထမဆုံးေတြျဖစ္တဲ႕ ပထမံ ေမာင္ဖုန္းျမင္႕ ဇတ္ေတာ္ၾကီး စပါျပ.ီ...။

ဧတံ ဤကဲ႕သုိ႕ ပထမံ ပထမဦးဆုံး ျဖစ္ေသာ အဟံ အကၽြႏု္ပ္၏ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈ ထုိႏွစ္မ်ဳိးတုိ႕ ကုိ တြံ သင္တုိ႕သည္ ဂဏွဟိ မွတ္ၾကေလကုန္ရာ၏...။

ပထမဆံုးတက္ရသည့္ ေက်ာင္း - အ.လ.က (၁) လမ္းမေတာ္

ပထမဆံုးတက္ရသည့္ အတန္း - သူငယ္တန္း (က)
ပထမဆံုး အတန္းပိုင္ဆရာ - ဆရာမ ေဒၚခင္မာျမင္႕ (ထင္တာပဲ နာမည္ေတာ႕ သိပ္မမွတ္မွိေတာ႕ဘူး အရုိက္ၾကမ္းတာကေတာ႕ မွတ္မိေနတာ )

ပထမဆံုးေသာ သူငယ္ခ်င္း (ေယာက်္ားေလး)- ေအာင္နုိင္ ဆုိတဲ႕ သူငယ္ခ်င္း တရုတ္ကေလး အခုေတာ႕ မရွိေတာ႕ပါဘူး ဆုံးသြားရွာျပီ ၊ ေမာင္စုိးဆုိတဲ႕ တစ္ေယာက္ ကေတာ႕ရွိေသးတယ္

ပထမဆံုးေသာ သူငယ္ခ်င္း (မိန္းကေလး) - သူ႔နာမည္အရင္းကုိ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ႕ဘူး (က်ေနာ္ စစ ေနာက္ေနာက္ နဲ႕ ေခၚတဲ႕ နာမည္က ဆယ္ျပားေစ႕တဲ႕ က်ေနာ္႕ထက္ အသက္ၾကီးတယ္ က်ေနာ္႕ကုိ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ လုိခင္ျပီး မုန္႕ေတြ ခဏ ခဏ ဝယ္ေကၽြးဘူးတယ္ )
ပထမဆံုး ဖတ္ရေသာ စာအုပ္ (ဖတ္မိသမွ်စာအုပ္မ်ားထဲမွ မွတ္မိေသာ) - ပထမဆုံး ဖတ္မိတာက ေရႊေသြး နဲ႕ ေတဇဂ်ာနယ္ ျပီးေတာ႕မွ ဆရာ ေမာင္ထင္ရဲ႕ ငဘ နဲ႕ ဂါလီဗာ ခရီးစဥ္

ပထမဆံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ဖတ္မိသည့္ ေက်ာင္းစာ (မွတ္မိသမွ်) - ငါးေလးတစ္ေကာင္ ဖမ္းမိတယ္ ဘာျဖစ္လုိ႕လႊတ္လုိက္တယ္ ဆုိတဲ႕အဂၤလိပ္ ကဗ်ာနဲ႕ ဆြမ္းအုပ္နီနီ အေမရြက္လုိ႕ မနက္ျဖန္ မနက္ေက်ာင္း တက္မယ္ ဆုိတဲ႕ ကဗ်ာ မူၾကဳိက ဆရာမ သင္ေပးတာ

ပထမဆံုး ရဖူးေသာဆု - သိပ္ေတာ္တဲ႕ အထဲေတာ႕ မပါဘူး တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ အျမဲတမ္း ဆုေပးေလ႕ရွိတဲ႕ ၁ ကေန ၁၀ အတြင္းေတာ႕ အျမဲဝင္တယ္

ပထမဆံုး စီးရေသာ ဘတ္စ္ကား - ၃၁ ဟုိင္းလပ္ေလး အေမတုိ႕နဲ႕ ေဘာက္ေထာ္က အဘြားအိမ္ ကုိသြားလည္တာ ကားမူးျပီး ေဘးမွာ ထုိင္ေနတဲ႕ ဦးေလးၾကီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပါင္ေပၚကုိ အန္ခ်လုိက္မိလုိ႕ မွတ္မိေနတာ အဲ႕လူၾကီးက ဘယ္သြားလုိ႕မလဲ မသိဘူး ရႈိးအျပည္႕နဲ႕ သူ႕ျဖစ္သြားတဲ႕ မ်က္နာ ကုိ အခုအထိ မေမ႕ႏုိင္ေသးဘူး (ဘယ္တတ္ႏုိင္ပါမလဲ ခေလးပဲဟာေနာ္ )

ပထမဆံုး ဆိုခဲ့ေသာ သီခ်င္း - ခုိင္ထူး ရဲ႕ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြေနႏိုင္လြန္း တယ္ ဆုိတဲ႕ သီခ်င္း လမ္းထိပ္က အုတ္ခုံေပၚမွာ ဂစ္တာတီးရင္း ဆုိတာ

ပထမဆံုး ေရးခဲ့ေသာ ရည္းစားစာ - ကုိယ္႕အတြက္ ကုိုယ္မေရးဘူးဘူးဗ်ာ ၊ ရည္းစားစကားပဲ လုိက္ေျပဘူးတယ္ ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ေတာ႕ ေရးေပးဘူးတယ္

ပထမဆံုး ကဗ်ာ - ယင္ေကာင္မ်ား ဆုိတဲ႕ ကဗ်ာ

ပထမဆံုးေရာက္ခဲ့ေသာ အျခားျမိဳ႕ - ေမာ္လျမဳိင္ (က်ေနာ္က ရန္ကုန္သား)

ပထမဆံုးေရာက္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား - မေလးရွား ဆုိတဲ႕ မာလာယု တုိင္းျပည္

ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးေသာ ေဆးလိပ္ - လပ္ကီးစထရုိက္ ၊

ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးေသာ အရက္ - မႏၱေလးရမ္

ပထမဆံုး ပစ္ဖူးေသာ ေသနတ္ - ေလေသနတ္ ( ကန္ေတာ္ၾကီးထဲ မွာ ေက်ာင္းေျပးရင္း အေပ်ာ္ပစ္တာ )
ပထမဆံုး ဘေလာ့ပို႕စ္ - ေနဘုန္းလတ္ အတြက္ အားလုံး စုျပီးတင္ၾကတဲ႕ ပုိ႕စ္

ပထမဆံုးေက်ာင္းတက္တဲ႔ေန႕ -
ဇြန္လဲ ထဲမွာပဲေလ ရက္ေတာ႕ မမွတ္မိေတာ႕ဘူး

ပထမဆုံးဖတ္တဲ႕ဘေလာ႕-
ေက်ာ္ေဇယ် ရဲ႕ ေရာက္တတ္ေရာက္ရာ
ပထမဆုံး ဝယ္တဲ႕စာအုပ္ - ဆရာ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ရဲ႕ ရထား ကဗ်ာ စာအုပ္နဲ႕ ဆရာ ေမာင္သာႏုိးေရးတဲ႕ ထင္းရူးပင္ရိပ္
ပထမဆုံး ေက်ာင္းေျပးျခင္း- ရွစ္တန္းတုန္းက ေက်ာင္းေျပးျပီး အင္းလ်ားမွာ ေရသြားကူးတာ
ပထမဆုံး ကုိယ္ပုိင္ဂစ္တာ - အေဖဝယ္ေပးတဲ႕ ဂစ္တာေလး
ပထမဆုံး အလုပ္ - သိမ္ၾကီးေဈးထဲမွာ လၻက္ေရာင္းတာ္

ကဲက်ေနာ္႕ အလွည္႕ေတာ႕ ျပီးျပီ က်ေနာ္က ျပန္ Tag ခ်င္တာကေတာ႕ သားထူး ၊
မႈးဒါရီ ၊ မေမအိခင္ ၊ ဆုိင္ရွင္ၾကီး ကုိမ်ဳိးဝင္းေဇာ္ တုိ႕ကုိပါ.. မအားလုိ႕ မေရးႏုိင္ရင္ လဲ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ ။


Tuesday, September 16, 2008

ခြင္႕တုိင္တယ္ဗ်ဳိ႕

အလုပ္ ကိစၥနဲ႕ သြားစရာတစ္ခု အေရးေပၚ ေပၚလာလုိ႕.. ခရီးထြက္ရပါမယ္..သြားရမဲ႕ေနရာက အင္တာနက္သုံးလုိ႕ ရမရ မေသခ်ာေသးပါဘူး.... အနဲဆုံး၂ ပတ္ေလာက္ေတာ႕ ၾကာမယ္ထင္တယ္ဗ်ာ...
ေမာင္ဖုန္းရဲ႕ အိမ္ကေလးကုိ လာေရာက္လည္ပတ္ ၾကတဲ႕ ညီအကုိ ၊ ေမာင္ ၊ႏွမ အားလုံးကုိ ခြင္႕တုိင္ပါတယ္ဗ်ာ..
ေမာင္ဖုန္း မရွိတဲ႕ အခုိက္မွာ အိမ္ကေလးကုိလဲ ၾကည္႔ရူ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးၾကပါဦး..။

ေရးျပီးသား ပုိစ္႕ေတြ အဆင္သင္႕ ရွိေပမဲ႕ အခ်ိန္မရတာနဲ႕ မတင္ျဖစ္ေတာ႕ပါဘူး.. အခုေလးပဲ ခရီးထြက္ရေတာ႕မွာမုိ႕ ေမာင္ဖုန္းရဲ႕ ဘေလာ႕မိတ္ေဆြ ၊ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမေတြကုိ အေျပးလာႏႈတ္ဆက္ ရတာပါ..။ ျပန္ေရာက္တဲ႕ အခါ ပုိ႕စ္အသစ္ အေတြ႕အၾကဳံ႕ အသစ္ေတြနဲ႕ အတုိးခ် ျပီး လက္ေဆာင္ေပး ပါ႔မယ္.
အခုကေတာ႕ ခြင္႕လႊတ္ၾကပါဦးဗ်ာ.......


ျပန္ဆုံၾကေသးတာေပါ႔ဗ်ာ... အားလုံးကုိေက်းဇူး တင္ပါတယ္..။
ေမာင္ဖုန္းျမင္႕
္