ခင္ဗ်ားနဲ႔ စကားေျပာရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္ . . .
စေျပာလုိက္မယ္ႀကံတာနဲ႔စိတ္က အဲ့ဒီဘက္ပဲေရာက္သြားတယ္
တကယ္ဆုိက်ေနာ္ဘာဆုိလုိခ်င္တာလဲ ခင္ဗ်ားလဲ သိေနတာပဲဟာ
ေသျခင္းတရားဆုိတာ သတၱဝါတုိင္း ေရွာင္လႊဲလုိ႕မရတာမ်ဳိးပဲ
အၿမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘာဝနာ ျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ
က်ေနာ့္ကေတာ့ က်ေနာ့္ေန႕စဥ္လက္ေတြ႕ ဘဝထဲကေနအဲ့ဒါကို ခဏေမ့ထားပါတယ္
ခက္တာက ခင္ဗ်ားလဲ တရားဓမၼက်င့္ႀကံသူမဟုတ္သလုိ
က်ေနာ္ကလဲ သူေတာ္စင္မဟုတ္ဘူးေလ
ခင္ဗ်ားလဲ က်ေနာ့္အေၾကာင္းသိေနတာပဲ
မေတာ္တဆ ေျခေခ်ာ္ လက္ေခ်ာ္ အသဲကြဲရာက ကဗ်ာေတြေရးျဖစ္တယ္ဆုိတာ
ဘဝက ျပင္းတယ္လုိ႔ေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး
သက္ျပင္းခ်ရတာမ်ားရင္ အရက္ျပင္းေတြ ခ်ခ်မိေနတာပါပဲ
( ခုေတာ့ အာဒေကမလန္းလုိ႕ မေသာက္ရတာၾကာပါၿပီ )
ခင္ဗ်ားကုိလဲ က်ေနာ္ ဒီအတုိင္းလႊတ္မထားပါဘူး မ်က္ေျခမျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္
အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ အလြမ္းေတြနဲ႔ မႈိင္းဝေနတဲ့ မီးပုံးပ်ံႀကီးလုိ
ကားကား စြင့္စြင့္ႀကီး လြင့္ေနတာေပါ့
ခင္ဗ်ား အရွိန္ေလွ်ာ့လို႔ ျပန္က် လာမယ့္အခ်ိန္
အက်မနာေအာင္ တခုခု လုပ္ေပးခ်င္ပါတယ္
မိန္းမေတြ အေပၚမွာ ခင္ဗ်ားအျမင္ . . . ဘယ္လုိရွိလဲ ဆုိတဲ့ေမးခြန္းနဲ႔လဲ
ေထာင္ေခ်ာက္ မဆင္ေတာ့ပါဘူး
သူတုိ႕နဲ႕ ပက္သက္ရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕ဟာ အလဲအကြဲပဲဆုိေတာ့
က်ေနာ္တုိ႔ေတြ အေနအထုိင္ဆင္ျခင္သင့္ၿပီလုိ႔ထင္တယ္
ခင္ဗ်ားကုိေျပာသာေျပာရတာ က်ေနာ္ကလဲ အမူးေျပတာနဲ႕
ဒီပုလင္းေလး ဘယ္ေဈးလဲလုိ႔ ေမးခ်င္ေနတဲ့ ေကာင္မ်ဳိးပါ
(အမွတ္မရွိၾကပုံမ်ား ၊ ခင္ဗ်ားနဲ႔ က်ေနာ္ ဒီေနရာမွာၾကေတာ့ တူေနတယ္)
လူ႕ေလာကႀကီး မွာ
ပုံစံက်က် ၊ လွလွပပ ဘယ္လုိေနထုိင္သင့္သလဲ ဆုိတဲ့
(ဖတ္တဲ့သူကုိ ဆရာလုပ္တဲ့)
ခင္ဗ်ား ပုိ႔တဲ့ ေဖာ္ဝပ္ေမးလ္ေတြလဲ ရပါတယ္
ဇာတိ ၊ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ ၊ မရဏ စတဲ့စကားလုံး အႀကီးႀကီးေတြသုံးျပီး
စာအုပ္ႀကီးဆန္ဆန္ ေျပာၾကေၾကးဆုိရင္ေတာ့
ခင္ဗ်ားလဲ စိတ္ရွည္မွာမဟုတ္ဘူး က်ေနာ္လဲ စိတ္ေလတယ္
ကုိယ့္အရိပ္ကုိ ျပန္လန္႕ေနတာေလာက္ ရီစရာေကာင္းတဲ့ ဟာသမရွိဘူးဗ်
ေမြးကထဲက က်ေနာ္တုိ႕ေနာက္မွာ ကပ္ပါလာတာဆုိလုိ႕ ေသျခင္းတရားပဲရွိမယ္
သားသတ္ရုံပုိ႔မယ့္ ႏြားေတြကုိ တံဆိပ္ ရုိက္ေပးလုိက္သလုိေပါ့ဗ်ာ
ဘဝသံသရာ ၊ ရထားတစီးလုိ တက္လုိက္ဆင္းလုိက္ စတဲ့ ဥပမာေတြကေတာ့ ခင္ဗ်ားလဲသိၿပီးသားပဲ
ဒါေတြ ထားလုိက္ပါေတာ့
ႏုိင္ငံေရး သုခမိန္ကအစ ရက္ပါ အဆုံး
အားလုံးက ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္ ပညာရွိျဖစ္ေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးထဲ
ခင္ဗ်ားလဲ အေဝးေျပးလမ္းမ ေပၚမွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ယဥ္ကုိ ေမာင္းခ်င္ သလုိ ေမာင္း
က်ေနာ္လဲ က်ေနာ့္လမ္းေၾကာင္း က်ေနာ္ဆက္ေလွ်ာက္လုိက္ဦးမယ္
အခ်စ္ေလးေရ . . . တုိ႕ေတြ . . . ဆက္လိမ့္ . .လုိက္ၾကဦးစုိ႕
" မင္းနႈတ္ခမ္းမ်ား . . လြင့္လာမွာေၾကာက္တယ္ကြယ္ . . . စုန္းမ "
ခင္ဗ်ားနဲ႔ စကားေျပာရတာ အင္မတန္စိတ္ေက်နပ္မႈရၿပီး ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္ ။
အပ်င္းေျပခ်င္လုိ႔ အေပ်ာ္ပဲဖတ္ဖတ္
အေရျပားေပၚက အယားေျပေအာင္
တကုိယ္ရည္ အာသာေျပ ခ်င္ေနတဲ့စိတ္
ကိစၥက ထိပ္ဝ ေရာက္ခါနီး
တကုိယ္လုံး ၾကက္သီးေတြ ဖ်န္းဖ်န္း ထ
ေညာင္ဦး ကမ္းပါး(ကဘား)ၿပဳိ ေတာ့
စမၺနဂုိရ္က နမ /ႏြားမ ေတြ ေဈးေပါင္က်ဳိးတယ္ပဲေျပာလုိက္မယ္
ခါလာႀကီးက မာလကီးမယားခင္
မာလကာသီးမွ စားခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔
အေရးတႀကီးေျပးဝယ္
ေဂြးသီးသယ္ပဲ ေတြ႔ေတြ႕ေနတယ္
ဒီေမာင္က ေဆးဘဲ / ဟုိဘဲက ဖြန္ေၾကာင္
အခြံ(အခြန္) ေဆာင္ရန္ ၊ ေရွာင္ရန္ မ်ားမွာ
မိမိတုိ႔ႏွင့္ မသက္ဆုိင္ပါေၾကာင္း . . .
ခက္ခက္ခဲခဲ၊ ပင္ပန္းတႀကီး၊ တပ္ဆင္မႈႀကီး ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွ
ဇာေဘာ္လီခ်ိတ္ ျပဳတ္ထြက္ျခင္း
ကဲ . . . ဒါကုိပဲ ခင္ဗ်ားတုိ႔သိတယ္ဆုိတဲ့
အႏုပညာနဲ႕ ဘာသာျပန္ၾကည့္စမ္းပါ
တခဏတာ လမ္းလြဲ ေအာင္ျမင္မႈ
( အထြဋ္အထိပ္ ေရာက္မွ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲၾကာမယ္ )
တပ္မက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္မေနနဲ႕
ေခၽြးသံတလုံးလုံး အားထုတ္ၾကဳိးပမ္းမႈရဲ႕ ေနာက္ကြယ္
ေဟာ . . . ဒါဟာ . . .ကဗ်ာ ျဖစ္တယ္
ေဟာ . . . ဒီလုိမ်ဳိး . . . ကဗ်ာေတြရမယ္
တလေဟာ ၊ တရစပ္ ပန္းထြက္လာတဲ့ကဗ်ာမ်ား
(ခင္ဗ်ားေလးတုိ႕အတြက္ သီးသန္႕စပါယ္ရွယ္)
ဖတ္ခ်င္လဲ ဖတ္ ၊ မဖတ္ခ်င္လဲေန
ျပတုိက္ထဲမွာ သိမ္းခ်င္သိမ္း ၊ က်ပ္ခုိးစင္ေပၚတင္ခ်င္လဲတင္
နမ/ႏြားမ ေတာ္ ညဳိျပာညက္မ်ား
အားလပ္ရင္ ခါးစပ္မွာ ဆင္ဘုိ႕
(လတ္လွ်ား လတ္လွ်ား လုပ္ေနမယ့္အစား )
ေဟာဒီမွာ . . .လမ္းေဘးက ကဗ်ာေတြ
ပူပူေႏြးေႏြး အထူး ျပဳလုပ္ဖန္တီးေပးေနပါပီ
ဖုန္းျမင့္
ဝိေဒဟရာဇ္ ေခတ္ မွ တေကာင္စ ႏွစ္ေကာင္စက်န္ခဲ့ေသာပုတ္သင္ညဳိမ်ားသည္၂၁ ရာစုထဲတြင္မ်ဳိးပြားမႈႏႈန္း လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ျဖင့္ အုံလုိက္က်င္းလုိက္ ႀကီးထြားလာေနၾကပါသည္ . . . ။ ု
ထုိ ပုတ္သင္ညဳိတုိ႔သည္ မိမိကုိယ္ မိမိတုိ႔ ကမၻာဦး ဒုိင္နုိေဆာမ်ားမွတဆင့္ ေရြ႕လွ်ားဆင္း သက္လာၾကသူမ်ားဟု သက္ဝင္ ယုံၾကည္ၾကပါသည္ . . . ။ ပုတ္သင္ညဳိတုိ႔ ၏ သမုိင္းေခတ္ ျဖတ္သန္းမႈ အေတြ႕အၾကဳံမ်ားအရ ရာစုသစ္ထဲတြင္ အေရာင္ေျပာင္းရုံမွ်ျဖင့္ လုံျခဳံမႈမရွိေတာ့ဘူးဆုိျခင္းကုိ သိရွိလာၾကၿပီး ပုတ္သင္ညဳိ ပါရာဒုိင္း အေျပာင္းအလဲျဖစ္ဖုိ႔ ပုတ္သင္ညဳိ ရီေဗာ္လူးရွင္း တခု ျပဳလုပ္ခ်င္လာၾကပါသည္ ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုတ္သင္တုိ႔သည္ . . . အၿမဲတန္းသင္ယူေနရမည့္ ပုတ္သင္ညဳိ အဖြဲ႕အစည္းဟု ခံယူလုိက္ၾကၿပီး ၊ပုတ္သင္ညဳိ ဂ်င္နေရးရွင္းမ်ား ၏ ဇီဝမ်ဳိးစိတ္ ျမွင့္တင္ေရးအတြြက္ ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိ ၿမဳိ႕ေတာ္ အသီးသီး၏ ေျမေပၚ ၊ ေျမေအာက္ ေန ၾကြက္မ်ား ဆီမွ သင္ယူေလ့က်င့္ျခင္း (တပါးသူမ်ား သုိေလွာင္ သိမ္းဆည္းထားျခင္းမွ အလစ္အငုိက္ ရွာေဖြ စားေသာက္ တတ္ေစရန္ ) ၊ ကမၻာ့ တုိက္ႀကီးမ်ား အသီးသီးတြင္ မွီတင္းေနထုိင္ၾက ကုန္ေသာ က်ီးကန္းမ်ားဆီမွ သင္ယူျခင္း (က်ီးကန္းမ်ား ၏ အမူအက်င့္ ဓေလ့ စရုိက္မ်ားကုိမူ ျမန္မာ့ စြယ္စုံ က်မ္း မ်ားတြင္ အက်ယ္ရႈရန္ ။ မွတ္ခ်က္ ။ ။ဘရန္ဒြန္လီ၏ The Crow ဇတ္ကားကုိ ပုတ္သင္မ်ား အသဲစြဲ ႀကဳိက္ ႏွစ္သက္ၾကပါသည္ ။ ) ပုတ္သင္မ်ားသည္ မိမိတုိ႕၏ ပညာရည္ ျမင့္မားေရး ၊ က်မ္းႀကီး ၊က်မ္းခုိင္ မ်ားႏွင့္ စာႀကီးေပႀကီးမ်ားတြင္ ကၽြမ္းက်င္ ႏွံ႔စပ္ ႏုိင္ေရးအတြက္ ပုိးဟတ္မ်ား၊ ျခမ်ား ဆီမွလည္း သင္ယူေလ့က်င့္ ၾကပါေသး သည္ ။ ပုတ္သင္မ်ားသည္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝန္းႏွင့္တကြ လူမႈအဖြဲ႔အစည္း အသီးသီးတြင္ ပူးေပါင္းပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ေရးအတြက္ စားဖားမ်ား ၊ဖားျပဳတ္မ်ား ၊ ဖားခုံညင္းမ်ား ၊ ဖားလတက္မ်ား ၊ ေက်ာ္စံေကးမ်ား ( ဖားဟူသည့္ အကၡရာ စာလုံးေပါင္းပါဝင္သည့္ သက္ရွိမ်ားမွ အစ၊ စြတ္ဖားလွည္းအဆုံး ) ထံမွ လည္း အပတ္ တကုတ္ ၊ႀကဳိးစားပမ္းစား သင္ယူေလ့က်င့္ခဲ့ ၾကပါသည္ ။ ( ဤေနရာတြင္ ပုတ္သင္မ်ား၏ ၾကဳိးစားအားထုတ္မႈ ကုိ ေလးနက္ေပၚလြင္ေအာင္ မည္ကဲ့သုိ႔ ေရးသားရမည္ကုိ ကၽြႏု္ပ္ အမွန္တကယ္ မသိရွိခဲ့ပါ ။ ) ပုတ္သင္မ်ား သည္ အျမင္ က်ယ္ေစေရးအတြက္ ဇီးကြက္မ်ား ထံမွ သင္ယူျခင္း ၊ ျမင့္ျမင့္ပ်ံ၍ ေဝးေဝးျမင္ႏုိင္ေစရန္ လဒမ်ား ဆီမွ သင္ယူျခင္း ၊ အညွီ ၊ အေဟာက္ရွိရာ ဆီသုိ႔ အုပ္ဖြဲ႕ ေပ်ာ္ပါးႏုိင္ေရးအတြက္ ယင္ေကာင္မ်ား ဆီမွ သင္ယူျခင္း ၊ အစရွိသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား ကုိမူ ဤေနရာမွ ေန၍ အက်ယ္တဝင့္ မေရးသား မေျပာဆုိလုိေတာ့ပါ ။ ပုတ္သင္မ်ားသည္ ကမၻာျပားၿပီ ဟူေသာ အယူအဆကုိလဲ လက္ခံယုံၾကည္ၾကပါသည္ ။ ထုိ႔အျပင္ ပုတ္သင္မ်ား သည္ေခတ္သစ္ စိတ္ပညာကုိ ကၽြမ္းက်င္လာၾကသည့္ အေလွ်ာက္ ၊ စိတ္ပညာ သေဘာတရား အရ အုပ္စုဖြဲ႔ ဖိအားေပးျခင္းသီဝရီ ( Group pressure ) ကုိ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးခ် လာႏုိင္ၾကပါသည္ ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ . . . pokethinnyo@gmail.com ဟူ၍ ေမးလ္ အေကာင့္တခု ျပဳလုပ္ကာ ကမၻာ့ ေနရာေဒသ အသီးသီးရွိ ပုတ္သင္မ်ားကုိ ဆက္သြယ္၍ ခ်က္တင္မ်ားတြင္ ပုတ္သင္ ပဓါန ဝါဒ ကုိ တြင္တြင္ က်ယ္က်ယ္ ျဖန့္ျဖဴး ျခင္း ၊ ပုတ္သင္ မ်က္ႏွာ စာအုပ္ အမည္ရ ဆုိရွယ္ နက္ေဝ့ါ ကင္း ဝဘ္ဆုိဒ္မ်ားတြင္ ဖန္ကလပ္မ်ား ထူေထာင္ၾကျခင္း ၊ ထုိ႔အျပင္ မိမိတို႔၏ ဝါဒေရးရာမ်ားကုိ စိစစ္ျဖတ္ေတာက္ျခင္း အႏၱရာယ္မွ လြတ္ကင္းရန္ အလုိ႕ငွာ ဂူဂယ္မွ အလကားပဲတင္းကုိ ေဈးမဆစ္ပဲ ရေသာဘေလာ့မ်ားတြင္ www.http//pokethinnyo.blogspot.com ဟူေသာ စာမ်က္ႏွာကုိဖန္တီးကာ ပုတ္သင္ညဳိအႏုပညာ အမည္ရ ကဗ်ာ ၊ စာေပ၊ ေဆာင္းပါး၊ အက္ေဆး မ်ားကုိ ေရးသားတင္ျပလာၾကပါသည္ . . . ။ ထုိအခ်ိန္မွ စ၍ Art For Pokethinnyo Sake အႏုပညာသည္ ပုတ္သင္ညဳိ မ်ား အတြက္ ဟူေသာဝါဒတခုသည္လည္း ပ်ံ႕ႏွံ႔တြင္က်ယ္လာပါေတာ့သည္ ။ ဤကဲ့သုိ႔ ဂုဏ္အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္ဝေသာ ပုတ္သင္မ်ားကုိ ဂုဏ္ျပဳႀကဳိဆုိေသာ အားျဖင့္ ကမၻာေပၚရွိ ႏုိင္ငံႀကီးတႏုိင္ငံမွ ထုတ္လုပ္ေသာ ကြန္ဒုံမ်ားကုိ ပုတ္သင္မ်ား ျဖင့္အမွတ္အသားလုိဂို ျပဳလုပ္ကာ အေဖာ္ ဟူေသာ အမွတ္တံဆိပ္ျဖင့္ ေဈးကြက္တြင္ တြင္က်ယ္စြာ ျဖန္႔ျဖဴး ေရာင္းခ်ခဲ့ပါေတာ့သည္ ။ ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ ထပ္မံသိရွိရသည္မွာ ေရာခ့္ပုတ္သင္စတီးဝပ္ သီဆုိေသာ ေယာယိမ္းလုိက္ ဘသား ယိမ္း လုိက္ အမည္ရွိေသာ ေရာခ့္ ေတးဂီတ အယ္လ္ဘမ္မွာ ပုတ္သင္မ်ား ၾကားတြင္ အေရာင္းရ အတြင္က်ယ္ဆုံး ျဖစ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္ ။ ဤတြင္ အက္ေဆးဟူေသာ ေလဘယ္လ္ကပ္၍ ကၽြႏု္ပ္ ေရးခ်င္ရာ ေလွ်ာက္ေရးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား နိဌိတံ ပါ၏ ... ။ ဖုန္းျမင့္
(ခတၱ ပုတ္သင္ညဳိ ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားရာအရပ္ )
မီးလင္းဖုိေလးေရွ႕မွာပဲ
ငါ့ကုိယ္ငါ ျပန္ေႏႊးေနရတယ္
ငါ့တုိ႔ရဲ႕ညစာေတြဟာ လဲ ငါတုိ႔လုိေအးစက္ၾကလုိ႔ . . .
”ကမၻာေၿမႀကီးအေပၚမွာ လူသားေတြဟာ
မေတာ္မတရားက်င့္ခဲ့တယ္ “ . . .
အဲ့ဒီလုိ . . .
ငါတုိ႔အၿမဲစားသုံးေနၾက ပြဲေန၊ ပြဲထုိင္္ စကားလုံး ေတြနဲ႕
ဧည့္ခံပြဲေတြဟာ ေတာက္ပ အသက္ဝင္ခဲ့ၾကရ . . .
ညညဆုိ . . .ငါ တုိ႔ဟာ
ဘဂၢဒက္ၿမဳိ႕က လမ္းႀကဳိ လမ္းၾကားေတြကုိ
ေမာ္နီတာ ဖန္သားျပင္က တဆင့္သြားတယ္ . . .
ငါတုိ႕ရဲ႕ အၾကင္နာတရားဟာ
ကီးဘုတ္က ခလုတ္ေတြ အေပၚမွာ
”ဧရာဝတီဒယ္လ္တာက မိဘမဲ့ ကေလးသူငယ္ေတြကုိကြာ” . .
အခုလုိေျပာလုိက္တဲ့ ငါ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕စာနာမႈဟာ
သူ႔လက္ထဲက ျပာမေၾကြေသးတဲ့ စီးကရက္ရွည္လုိပဲ
ရွည္ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ႀကီးတုိးထြက္လာခဲ့ . .
ငါတုိ႔ဟာ . . .
ဆပ္ျပာပူေဖာင္းေတြ မႈတ္ထုတ္လုိက္သလုိ
စကားလုံးေတြ တဖူးဖူးမႈတ္ထုတ္ ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေဆာ့ကစားၾက
ငါတုိ႔ရဲ႕ . . .ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမႈကုိ
အိမ္ေျမွာင္တေကာင္လုိ တကၽြတ္ကၽြတ္ စုတ္သတ္ျပ လုိက္ၾက
ငါတုိ႔ဟာ လူပီပီသသ ၊
ငါ့တုိ႔ ရဲ႕ . . . ဒုကၡတရားကမွ
စၾကဝဠာ ႀကီးထဲ က မဟာအခက္ခဲျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း
စီကာပတ္ကုံး ဖြဲ႔ႏြဲ႔လုိက္ၾက
ငါတို႔ . . . အတၱေတြ ထူပိန္းထလာတဲ့အထိ
ေဆးသားေတြ တလႊာၿပီးတလႊာ အသပ္ရပ္ဆုံး တင္ၾက
လူတုိင္းက စုိးရိမ္ေရမွတ္ ေရာက္ေနခ်ိန္မွာ
ငါတို႕ၾကမွပဲ ထူးကဲဒီေရ တက္သလုိမ်ဳိး
ငါတုိ႔ဟာ ေျပာဆုိရယ္ေမာခဲ့ၾက
ဒီလ အတြက္ အိမ္ကုိေငြလႊဲၿပီးၿပီးဆုိတဲ့အေၾကာင္း
သရီးဂ်ီအုိင္္ဖုံးနဲ႔ ဆက္သြယ္ေျပာခဲ့ၾက
ငါတုိ႕စကားလုံးေတြဟာ ပလုံစီၿပီး
ဘေလာ့စေပါ့ေဒါ့ကြန္ ထဲ ေမ်ာပါခဲ့ၾက
ငါတုိ႔ဇတ္ရွိန္ အျမင့္တက္လာဆုံးအခ်ိန္မွာ
ငါတုိ႕ဟာ ေဒးဗစ္ေကာ့ပါးဖီးလ္လုိ
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ႀကီးကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္္လုိက္တယ္ . . .
ဘဂၢဒက္ၿမဳိ႕ႀကီးကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိက္တယ္ . . .
ငါတုိ႔ရဲ႕ အဆုံးစြန္ခံစားမႈေတြဟာ
ဒီညနဲ႔ မဆန္႕ေတာ့ဘူးလုိ႕ ယူဆၿပီး
ငါတုိ႕အေရွ႕က ေမာ္နီတာဖန္သားျပင္ကုိ
Alt+F4 နဲ႔ ရွပ္ေဒါင္းပိတ္ခ်လုိက္ေတာ့တယ္ . . . ။ ။
ဖုန္းျမင့္